امروز داشتم توی هارد ۵۰۰ مگابایت که از دوستم واسه ریختن فیلم روی کامپیوتر گرفته بودم به قولی چرخ میزدم که یه فول آلبوم نظرمو جلب کرد.فول آلبوم های رضا صادقی.نشستم آلبوم های اولی هاشو گوش کردم.اولا خیلی قویتر بود آهنگهاش.نمیدونم استفاده از واژه قوی درسته یا نه!ولی اگه مشخصه اصلی صدا و ترانه ها و سبک رضاصادقی این باشه که به دل بشینه به جراُت میگم که اون آهنگها و ترانه های اولیش خیلی به دل میشینه!
تو با مني هرجا برم مهر تو بند جونمه
عشقت نميره از سرم تو پوست و استخونمه
يکدم اگه نبينمت يه دنيا دلتنگت ميشم
نگاه دريايي تو آبيه روي آتيشم
واست دلم واست تنم , واست تمام زندگيم
از تو دوباره من شدم با تو تموم شد خستگيم...
یا این ترانش
داشتم فراموشت می کردم اما باز دوباره دیدمت
تو غمها غوطه ور شدم چرا
داشتم فراموشت می کردم اما تا صدات رسید به گوش من
شکستم بی صدا چرا
داشتی می رفتی از خیال من
خزونی بود بهار من
دیدم تورو خزونم جون گرفت
تو قلب سرد و ساکتم دوباره با نگاه گرو و بی ریا و عاشقت زبون گرفت...
یا
دلم برات تنگ شده جونم
میخوام ببینمت نمیتونم
بین ما دیوارای سنگی
فاصله یک عمره میدونم
بغض ترانمو شکستم
میخوام بگم عاشقت هستم
توهستی تمام هستی ومستی وراستی من
توهستی سنگ صبورم ونگاه دورم ولبهای بسته من
دلم برات تنگ شده جونم...
با اینکه هیچوقت شنونده پروپاقرص ترانه های رضا صادقی نبودم ولی ترانه هاشو و خصوصآ بعضی هاشو هنوز دوست دارام فراوان.
"برای اینکه راه درست رو برم , لازم نیست ثابت کنم راه تو اشتباهه"